Өнөөдөр сэтгэл санаа гэнэт аймар сонин болчлоо. Мөнхжин гээд залуу Америкт хувийн хөрөнгө оруулалтын сантай, linkedIn-ийнх нь профайлыг үзсэн чинь ихэнх залуучуудын хүсдэг тэр санхүүгийн эрх чөлөөнд хүрсэн, хийсэн ажил болгон дээрээ амжилт гаргаж байсан маш хурдан прогресстэй явсан, хэдийн богино хугацааны туршлагатай ч ихийг үзэж харсан туулсан, өөртөө маш итгэлтэй нэгэн байна. Яг л ийм хүн болохыг мөрөөддөг. Би бас Америкт ирсэн, бас л өөрийнхөө хэмжээнд хийх юмаа хийгээд л явж байсан боловч өөртөө итгэх итгэл, эрсдэл үүрэх тэсвэл хатуужил суугаагүй байна. Эрсдэлтэй хүнд эвгүй нөхцөл байдалд орохоос зайлсхийж маш удаанаар урагшилж байна гэсэн мэдрэмж төрөх нь маш хэцүү юм.
Нэг дэх өдөр ажлын ярилцлагатай. 7 жил ажилласан хэрнээ өөрийгөө хангалттай гэж бодохгүй л байна. Гэхдээ би зоригтой өөртөө итгэлтэй байх хэрэгтэй. Үзээд алдах хэрэгтэй. Тэр ажлын байрны шалгуурыг хангаж байгаа юм чинь хийх ажил нь хэцүү юм шиг санагдаж байгаа ч ороод хурдан сурч чадна. Бусдын итгэлийг худал ярьж олж аваад дараа нь итгэлийг нь алдах вий гэсэн айдас байх юм. Гэхдээ би бусдын итгэлийг алдаж байсан билүү? Үгүй. Тийм учраас өөрийнхөө өмнөх ажлын туршлагыг маш зөвөөр хангалттай сайнаар илэрхийлж чадах хэрэгтэй.
Өдрийн тэмдэглэл
Saturday, October 20, 2018
Wednesday, August 8, 2018
Мөрөөдөл
Хүүхэд байхдаа зүгээр л гадаадад суралцахыг мөрөөддөг байлаа. Ажилд ороод бас л гадаадад сурахыг мөрөөдсөөр л байлаа. Гэтэл яг мөрөөдлөө биелүүлээд гадаадад хүрээд ирсэн чинь буруу бодож байснаа ойлгож байна. Гадаадад сурна гэдэг бол зүгээр л нэг шат юм байна. Яагаад өдий олон жил мэдлэг боловсролоо сайжруулах тал дээр ерөөсөө ажиллаж байгаагүйдээ харамсах шиг. Маш их хугацааг хий дэмий мөрөөдөж өнгөрөөжээ. Тэрний оронд мэргэжлийн хувьд өөрийгөө хөгжүүлж байх минь яав даа гэж бодогдох юм. Гадаадад сурна гэдэг бол мөрөөдөл биш юм. Хүн хаана ч байж болно. Ямар ч сургууль төгсөж болно хамгийн гол нь цаг хугацааг маш үр бүтээлтэй өнгөрүүлэх хэрэгтэй. Хий дэмий хоосон мөрөөдөж биш хийж бүтээж өнгөрүүлэх хэрэгтэй. Бас хэзээ ч тав тухтай бүсэд удаж болохгүй. Тэгэх л юм бол хэн ч биш болж байгаагийн илрэл.
Гэхдээ орой ч гэсэн хамаагүй үүнийг ойлгосон минь яамай даа. Хэрэв Америкт ирээгүй байсан бол хий дэмий мөрөөдөхөө үргэлжлүүлсээр л байх байжээ. Хүн ер нь алдаж байж ухаардаг бололтой. Хаа хүрэхээ сайн мэдэхгүй ч урд харагдах бүдэгхэн замаа хараад урагшаа алхах л хэрэгтэй. Тэгж байж нэг алхамын өмнө ямар хүн байсан, ямар тэнэг байсан, юмыг яаж буруугаар бодож байснаа ухаардаг юм байна. Ингэж ухаарах тоолонд өөрөө өөртөө дургүй хүрч ирээдүйн амьдралдаа юу хийх яах ийх тал дээр санаа зовж өөрөө өөрийгөө голох нь их юм. Хэдийгээр одоо ирээдүйд яах юу хийхээ сайн мэдэхгүй байгаа ч гэсэн өмнөө байгаа жижиг жижиг зорилгуудад хүрээд, даваануудаа эхнээсээ даваад явъя даа.
Мөрөөдөл намайг ямар нэгэн юманд хүргэнэ, гэхдээ маш хурдтай мөрөөдөлдөө хүрэх хэрэгтэй. Миний хувьд миний мөрөөдөл гэж бодож байсан зүйлс маань зүгээр л алхамууд байжээ. Жижиг алхамыг мөрөөдөлтэй андуурч тэр алхамыг хэт томоор төсөөлж түүнийгээ давж чадахгүй маш хугацааг алдсан байна. Тэр алхмуудыг жижигхэнээр төсөөлөөд өөрөө өөрийгөө бага багаар идэвхжүүлэн дараагийнхаа алхамд хүрэх.
Гэхдээ орой ч гэсэн хамаагүй үүнийг ойлгосон минь яамай даа. Хэрэв Америкт ирээгүй байсан бол хий дэмий мөрөөдөхөө үргэлжлүүлсээр л байх байжээ. Хүн ер нь алдаж байж ухаардаг бололтой. Хаа хүрэхээ сайн мэдэхгүй ч урд харагдах бүдэгхэн замаа хараад урагшаа алхах л хэрэгтэй. Тэгж байж нэг алхамын өмнө ямар хүн байсан, ямар тэнэг байсан, юмыг яаж буруугаар бодож байснаа ухаардаг юм байна. Ингэж ухаарах тоолонд өөрөө өөртөө дургүй хүрч ирээдүйн амьдралдаа юу хийх яах ийх тал дээр санаа зовж өөрөө өөрийгөө голох нь их юм. Хэдийгээр одоо ирээдүйд яах юу хийхээ сайн мэдэхгүй байгаа ч гэсэн өмнөө байгаа жижиг жижиг зорилгуудад хүрээд, даваануудаа эхнээсээ даваад явъя даа.
Мөрөөдөл намайг ямар нэгэн юманд хүргэнэ, гэхдээ маш хурдтай мөрөөдөлдөө хүрэх хэрэгтэй. Миний хувьд миний мөрөөдөл гэж бодож байсан зүйлс маань зүгээр л алхамууд байжээ. Жижиг алхамыг мөрөөдөлтэй андуурч тэр алхамыг хэт томоор төсөөлж түүнийгээ давж чадахгүй маш хугацааг алдсан байна. Тэр алхмуудыг жижигхэнээр төсөөлөөд өөрөө өөрийгөө бага багаар идэвхжүүлэн дараагийнхаа алхамд хүрэх.
Friday, July 20, 2018
Дүн
Өнгөрсөн блок маш хүнд блок болж өнгөрлөө. Ер нь бол хичээл нь хүнд болохоор биш, сэтгэлзүйн хувьд дарамттай, стресстэй болж өнгөрсөн болохоор. Хоёрын хооронд 0.3% гэх мэт оноон дээр багштай очиж уулзаад л, дүнгийн гомдол гаргаад байснаа бодохоор бүр өөрийгөө танихгүй байна. Багш намайг аймар атаархуу, бусадтай өөрийгөө харьцуулдаг гэж бодсон байх. Би 7 жил хувийн байгууллагад ажилласан, хүмүүсийг удирдаж байсан, өөртөө сэтгэл дүүрэн байсан. Компанид ажиллах хугацаандаа дүн ерөөсөө чухал биш юм байнаа. Character юм байна гэдгийг ойлгочихоод энд хүрч ирээд ийм хачин зан гаргах ч гэж.
Мөөгий надаас блокын туршид дүн асуугаад харьцуулаад байсан. Тэрнээс нь болоод хоёрын хооронд жижиг сажиг оноон дээр стресстээд 1% -ийн онооны зөрүүн дээр өөртөө дургүй хүрч, тэнэг мангараа гайхаж өөртөө итгэх итгэлээ алдсан байна. Хүн ер нь өөрөө өөртөө сэтгэл дүүрэн байхад тэр оноо моноо хэнд ч хэрэггүй. Хүн оноо алдаж болно, гэхдээ өөртөө итгэх итгэлээ л алдаж болохгүй. Хүн болгон математикч болох албагүй гэдэг шиг. Яг ажил дээр гарахад голч 3.3 байна уу 3.5 байна уу ямар ч ялгаа байдаггүй л байхгүй юу.
Alex-ийг сонирхохоо больсон шалтгаан нь бас энэнээс болсон. Сүүлд байнга дүн асуугаад байгаа нь ерөөсөө таалагдаагүй. Хүнийг дүнгээр хэмжээд байгаа юм уу хаашаа юм. Бүр алдах эрхгүй юм шиг, хамт байхад тухгүй болж байгаа юм. Сайн дүнтэй байсан ч гэсэн тэрийг хэлэх нь тэрэнд таалагдах гэж тийм дүн авсан ч юм шиг санагдаж байгаа юм.
За за, дүн бол тодорхой хэмжээнд хүний чадварыг үнэлэх хэмжүүр мөн. Гэхдээ бусадтай харьцуулах нь хэнд ч хэрэггүй. Хүний дээр гарах гээд л, зарим хүнийг дорд үзээд л байвал өөрөө л хохирч үлдэж дуусна. Яагаад гэвэл хүний дээр хүн гэж байдаггүй. Бүгд ижил, хүн бүрт бусдад өгч чадах, тусалж чадах, хийж чадах, бусдаас ямар нэгэн байдлаар илүү чанар үргэлж байдаг. Тийм болохоор өөрийгөө бусадтай харьцуулахгүй амьдарцгаая.
Мөөгий надаас блокын туршид дүн асуугаад харьцуулаад байсан. Тэрнээс нь болоод хоёрын хооронд жижиг сажиг оноон дээр стресстээд 1% -ийн онооны зөрүүн дээр өөртөө дургүй хүрч, тэнэг мангараа гайхаж өөртөө итгэх итгэлээ алдсан байна. Хүн ер нь өөрөө өөртөө сэтгэл дүүрэн байхад тэр оноо моноо хэнд ч хэрэггүй. Хүн оноо алдаж болно, гэхдээ өөртөө итгэх итгэлээ л алдаж болохгүй. Хүн болгон математикч болох албагүй гэдэг шиг. Яг ажил дээр гарахад голч 3.3 байна уу 3.5 байна уу ямар ч ялгаа байдаггүй л байхгүй юу.
Alex-ийг сонирхохоо больсон шалтгаан нь бас энэнээс болсон. Сүүлд байнга дүн асуугаад байгаа нь ерөөсөө таалагдаагүй. Хүнийг дүнгээр хэмжээд байгаа юм уу хаашаа юм. Бүр алдах эрхгүй юм шиг, хамт байхад тухгүй болж байгаа юм. Сайн дүнтэй байсан ч гэсэн тэрийг хэлэх нь тэрэнд таалагдах гэж тийм дүн авсан ч юм шиг санагдаж байгаа юм.
За за, дүн бол тодорхой хэмжээнд хүний чадварыг үнэлэх хэмжүүр мөн. Гэхдээ бусадтай харьцуулах нь хэнд ч хэрэггүй. Хүний дээр гарах гээд л, зарим хүнийг дорд үзээд л байвал өөрөө л хохирч үлдэж дуусна. Яагаад гэвэл хүний дээр хүн гэж байдаггүй. Бүгд ижил, хүн бүрт бусдад өгч чадах, тусалж чадах, хийж чадах, бусдаас ямар нэгэн байдлаар илүү чанар үргэлж байдаг. Тийм болохоор өөрийгөө бусадтай харьцуулахгүй амьдарцгаая.
Subscribe to:
Posts (Atom)